Net geen 35 is hij en hij heeft een palmares om U tegen te zeggen. Hannes Coudenys, beter bekend als de auteur van de boeken Ugly Belgian Houses en Like my Like, is een echte creatieveling. Hij is digital expert bij VRT en communicatiebureau Mortierbrigade, opende samen met zijn vrouw twee printshops, Creacopy en Kopie Koffie, heeft zijn eigen bedrijf Hurae, maar is vooral bekend als vlogger en papa. Papa van de geweldige Rae Morris.


Jouw laatste nieuwe blog Social Club werd enkele maanden geleden officieel stil gelegd, waarom?
“Ik heb altijd verschillende blogs gehad, sommige verwijderde ik volledig, andere nam ik mee naar een nieuw concept. Bij een nieuwe levensfase horen nu eenmaal nieuwe visies en nieuwe ideeën. En dat is ook waarom ik met Social Club ben gestopt. Momenteel zit ik in een visuele fase waarbij ik focus op beeld en dus ook op vloggen. Het hoofdstuk bloggen is zeker en vast niet definitief afgesloten. Wie weet, misschien heb ik op een dag wel weer zin om iets neer te pennen.”

Nu ben je een echte vlogger, een tijdrovende hobby?
Vloggen vraagt veel tijd. Ik film 24 op 24 en monteer gemiddeld 3 uur per vlog. Maar ik vind vloggen veel creatiever dan bloggen en het geeft zo veel meer terug. Ik hou ervan mensen te inspireren en een kijk te geven in mijn leven. Ik beschouw mijn vlogs als een mooie vitrine van en voor mezelf. Ook Deborah (Hannes’ vrouw) stoort zich er niet aan. Al is het niet altijd even leuk om ’s morgensvroeg een camera onder jouw neus geduwd te krijgen (lacht).”

“Ik beschouw mijn vlogs als
een mooie vitrine van en voor mezelf”


Op 3 mei postte je de laatste video van vlogseizoen 1. Even geen gefilm meer ten huize Coudenys?
De vlogs zet ik even on hold maar filmen wordt er zeker en vast nog gedaan. Ik ga gewoon door met het maken van gewone video’s. Voor het vloggen wil ik gewoon nadenken over een nieuwe vormgeving en leuke insteken, een Hannes Coudenys vlog 2.0 zeg maar.”

En dat eerste seizoen sloot je dan op z’n Hannes af met een tattoo?
“(lacht) Inderdaad. Zij die mij kennen weten dat ik meerdere tattoos heb, de ene al wat absurder dan de andere. Zo heb ik voor ‘Iedereen Beroemd’ het paswoord van onze wificode op mijn bovenarm laten tatoeëren. En daar kwam dus onlangs de “Welkom bij vlog 100” tattoo bij, een leuke herinnering aan dat eerste seizoen. Maar uiteraard heb ik ook tattoos met een emotionele betekenis, zoals een afdruk van Afrika, een verwijzing naar de adoptie van Rae”


Rae
is al iets langer dan een jaar bij jullie. Was het een bewuste keuze om het adoptieproces mee te nemen in de vlogs?
“Mijn vlogs gaan over mijn leven en ja, daar maakt Rae uiteraard een heel groot deel van uit. Als hij op een dag wil (ook al heb ik nog geen idee hoe lang ik zal blijven vloggen) dat ik daar mee stop dan doe ik dat uiteraard meteen.”

Hoe is de hele adoptie eigenlijk verlopen en vanwaar de keuze?
“Als kind maakte ik al kennis met adoptie. Ik heb namelijk zelf twee pleegbroers en ook mijn broer heeft een pleegkindje. Toen Deborah en ik beseften dat het heel moeilijk zou worden om zelf een kind te krijgen was adoptie voor ons een logische keuze.”


En dan begin je eraan…
“Inderdaad. Een 7-tal jaar geleden namen we de beslissing. Het was het begin van een emotionele rollercoaster die normaal vier jaar duurt maar bij ons uiteindelijk werd afgetikt op 6 jaar. Er zijn zo veel processen die doorlopen moeten worden, cursussen die moeten worden gevolgd, goedkeuringen die moeten worden gegeven enzovoort.”

Een heleboel werk dus…
“Ja. Maar je weet dat jij hun laatste optie bent, hun redder in nood, en dan zet je gewoon extra door.”

En hoe bracht de weg jullie dan uiteindelijk bij Rae?
“Initieel gingen we een kindje adopteren uit Ethiopië. Wegens interne problemen konden er helaas in plaats van 40 Ethiopische kindjes per jaar slechts 6 geadopteerd worden. Wat betekende dat we nog jaren gingen moeten wachten op onze zoon of dochter. Toen kwamen we in contact met een ander bureau, dat ons uiteindelijk in Guinee bracht.”

Rae Moriss Coudenys, vanwaar de naam?
“Deborah kwam met de naam Rae. Ik vond het wel een leuke naam maar was nog niet voor de volle 100% overtuigd. Deborah’s opa heette Maurice. Toen ze mij een bericht stuurde met daarin de naam “Rae Morris” dan wist ik direct. Dit wordt de naam van onze zoon.”

Je hebt nu een hele weg afgelegd, met vallen en opstaan. Zou je het overwegen om nog een tweede kindje te adopteren ?
“Zeker. Ik zal je zelfs meer zeggen. We zijn op dit moment bezig met het opstarten van een tweede adoptie en we zouden toch wel graag opnieuw een kindje adopteren uit Guinee. Een broertje of zusje voor onze Rae.”

 

Benieuwd naar het prachtige adoptieverhaal van Hannes, Deborah & Rae ? Kijk dan zeker naar onderstaande vlog en smelt gerust weg…

Foto’s © Manon Lambert

Comments

comments