In beeld: Damon De Backer

Amper 21 is hij, maar hij weet als geen ander gevoel en expressie op beeld vast te leggen. In de drie jaar waarin hij nu intensief met fotografie bezig is, portretteerde hij al tientallen nationale en internationale artiesten en ook acteurs, politici en minder bekende koppen poseren maar al te graag voor zijn lens. Maak kennis met Damon De Backer.

Van vluchtig naar tijdloos

Ik ontmoet Damon in de Vooruit. Dat mag geen toeval wezen, dit Gentse concertcafé staat al jaren bekend als de plek bij uitstek voor creatievelingen. Damon’s foto heeft er trouwens maandenlang aan de deur gehangen. “Het lucht me eigenlijk wel een klein beetje op dat de affiche intussen weg is,” die bescheidenheid typeert Damon, “ze heeft er heel erg lang gehangen en ik werd er een beetje verlegen van.” Damon is trots op z’n werk, maar blijft er heel nuchter onder. “Ik ben heel tevreden met de opdrachten die ik de voorbije maanden kreeg, maar ik wil niet te hard van stapel lopen en mijn tijd nemen om te groeien. Ik zag al teveel fotografen boomen om vervolgens te stagneren, en dat wil ik liever vermijden.”

Tijd en het gebrek eraan, blijken de rode draad in ons gesprek. Damon vertelt me enthousiast over z’n twee jaar als huisfotograaf bij Ancienne Belgique. “Ik heb dat twee jaar lang met hart en ziel gedaan. Het was een geweldige kans om mijn skills als fotograaf te testen en te verbeteren, maar na twee jaar had ik goesting in iets anders. Ik wilde niet de stempel van concertfotograaf krijgen, er was nog zoveel dat ik wilde ontdekken.” Van 2014 tot en met 2016 nam Damon foto’s van tientallen concerten. Het was vooral een vluchtig werk. “Het waren momentopnames waarbij alles heel snel moest gebeuren. Naast foto’s van het concert zelf, nam ik ook van een hele hoop artiesten een foto net voor of net na het optreden, aan hun loge (de reeks kreeg de naam ‘EPHEMERAL’, n.v.d.r). Hiervoor had ik hoogstens een minuut of twee de tijd. Die vluchtigheid vond ik fascinerend, maar het deed me ook verlangen naar shoots waarbij ik wel mijn tijd zou kunnen nemen.”

Bent Van Looy, EPHEMERAL
Compact Disc Dummies, EPHEMERAL

Eind 2016 kwam er dan ook een kantelpunt voor Damon. “Mijn eerste reeks ‘EPHEMERAL’ moest een sterk vervolg krijgen. Ik wilde vooral iets doen wat anders was, maar wel in lijn lag met mijn identiteit als fotograaf. ‘SPECTRUM’ (Damon’s tweede reeks die op vrijdag 16 juni 2017 samen met de werken van andere LUCA School of Arts – NARAFI-studenten in Brussel ten toon gesteld wordt, n.v.d.r) is heel wat artistieker dan mijn eerste reeks. Ik ging bewust op zoek naar het poëtische in mijn beelden. Dat heb ik vooral gevonden in het kleurgebruik. De tinten in de foto’s uit ‘SPECTRUM’ liggen heel dicht bij mekaar, wat zorgt voor rust in het beeld, iets waar ik heel erg op gesteld ben.” Het uitgepuurde kleurgebruik was niet bepaald een sinecure voor de jonge fotograaf. “Bij aanvang van mijn derde jaar aan NARAFI kwam ik tot de constatatie dat ik helemaal niet zo goed was in het afwerken van kleur in Photoshop. Het feit dat ik voor mijn eerste reeks voor zwart-wit koos, was dus onbewust eigenlijk eerder uit onkunde dan uit een bepaalde stijlkeuze. In mijn laatste bachelorjaar heb ik mezelf dan ook uitgedaagd om daar verandering in te brengen en eerlijk? Ik ben best tevreden met het resultaat.”

Tamino, SPECTRUM

Bovendien was het ook de eerste keer dat Damon met een team samenwerkte. “Via mijn stage bij Jef Boes leerde ik Fran Labarque kennen, een styliste die voornamelijk actief is in de reclame- en modewereld maar ook ervaring heeft in de fictie (Fran was kleedster bij o.a. Vlaamse series als ‘Den Elfden van den Elfden’ en internationale films als ‘The Emperor’, n.v.d.r). Zij was de geknipte persoon om styling te doen voor ‘SPECTRUM’, heel realistisch, heel puur. Het was een hele verademing om eens echt de tijd te nemen voor een shoot. Niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen die ik fotografeerde. Lynn Van Royen (actrice uit o.a. De Ridder, Marsman en Beau Séjour, n.v.d.r) bijvoorbeeld was heel erg tevreden van onze samenwerking. Een portret wordt heel vaak absurd snel gemaakt, waardoor het model soms niet alles heeft kunnen ‘geven’. Bij mijn shoot voor ‘SPECTRUM’ was dat helemaal anders, ik heb er echt mijn tijd voor genomen en ervoor gezorgd dat alles precies goed zat. Daar was Lynn heel blij mee.” Als Damon me het resultaat van de shoot laat zien, begrijp ik meteen waarom de actrice graag door Damon op beeld vastgelegd werd; de foto is perfect in harmonie en beeldt Lynn af zoals ze is. Het heeft iets tijdloos, zonder saai te zijn.

Lynn Van Royen, SPECTRUM
Mathieu Terryn, SPECTRUM

In ontwikkeling

De manier waarop Damon z’n woorden wikt en weegt, verklapt dat de fotograaf ergens ook een verborgen voorliefde voor talen heeft. Tijdens z’n middelbare schoolcarrière studeerde hij Latijn-Moderne Talen. “Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik niet wist waar ik later precies naartoe wilde. Ik hoorde van mensen uit mijn omgeving steeds dat ze al op jonge leeftijd wisten dat ze ingenieur of schooljuf wilden worden, maar bij mij was dat niet het geval.” Damon besliste, net zoals de meeste andere jongeren, pas laat welke richting hij precies uitwilde. “Het was op m’n 15e dat ik een gezonde interesse kreeg in fotografie, maar het was pas toen ik aan het middelbaar afstudeerde dat ik ook echt besliste om er volledig voor te gaan.” Die passie voor fotografie werd voor een stuk gevoed door het overlijden van een bekend Belgisch fotograaf Patrick De Spiegelaere, die afkomstig was uit het dorp waar Damon opgroeide. “Er was een expositie van het werk van Patrick bij ons in het dorp. Het is misschien wel daar dat ik beseft heb dat foto’s zoveel meer kunnen zijn dan louter een herinnering.” Met die gedachte in het achterhoofd, bracht Damon z’n bacherlorjaren tot een goed einde. Voor z’n master wisselt Damon volgend schooljaar NARAFI in Brussel in voor het KASK in Gent. “Voor mijn masterproject sla ik opnieuw een heel andere weg in. Mijn overgrootouders hebben mekaar leren kennen in een werkkamp in Duitsland. Mijn overgrootmoeder kwam helemaal uit Oekraïne, mijn overgrootvader werd geboren in Maldegem. Op de dag dat de oorlog officieel voorbij was, zijn ze getrouwd. Ik vond dat zo’n mooi verhaal, dat ik er graag iets mee wil doen. Mijn plan is om van Maldegem via Duitsland naar Oekraïne trekken, naar de plek waar het allemaal begon en daar een bepaalde poëzie in mijn beelden proberen te krijgen door ontmoetingen onderweg op beeld vast te leggen. Fotograferen en reizen liggen zo dicht bij elkaar, het is niet het einde of het doel wat telt, maar de weg ernaartoe en de belevenissen onderweg.” Met die mooie woorden vat Damon perfect samen waar de kunst van fotografie om draait. Want vergis je niet, fotografie is een kunst. En Damon is een kunstenaar naar mijn hart.

 

Comments

comments