Alea iacta est. Ik ben verhuisd. Nee, dit is helaas geen stomme grap, ik ben legit opnieuw verhuisd. Vorige blog zei ik nog dat ik nog niet ging verhuizen, maar het op zagen ging houden. Ik heb mij bedacht. Om even de tijdlijn te schetsen – want tussen schrijven en publiceren zitten vaak een paar dagen – ik heb daar letterlijk 15 dagen gewoond. 15 dagen voor mijn psychopaat van een huisgenoot mij zo goed als op straat gesmeten heeft. Ik kan blijkbaar wél zoveel misdoen. Zijt ge er klaar voor? It’s gonna be a wild ride. Je kan nu geld inzetten waar deze zal eindigen: de Main Madam stelde het politiebureau of de rechtbank voor.

Vooraleer ik echter deze litanie begin, ga ik een naamsverandering doorvoeren. “Main Madam” straalt te veel respect uit; een respect dat ik absoluut verloren ben. Laten we “Cerberus” gebruiken, in mijn ogen veel toepasselijker – al is het wel een beetje grof van mij om de hellehond zò slecht af te schilderen. Hij verdient eigenlijk beter.

Cerberus heeft heel veel ideeën over hoe het er in haar huishouden/de wereld aan toe moet gaan en laat dat graag weten via extreem passief-agressieve WhatsApp berichtjes. Ze vertelt mij dat ze nooit voor kwart na zeven opstaat, maar stuurt mij de dag erna kwade berichtjes dat van 7:10 – 7:20 de badkamer vrij moet zijn. Ze laat ons doen wat we willen, want “het is ook ons huis”, maar koopt ons gekleurde glazen om zo in de gaten te kunnen houden wie zijn glas waar achterlaat. Gasten over de vloer? Graag een waarschuwing een dag van tevoren. Vertel ik haar dat mijn vriendinnen uit België op bezoek komen, is dat allemaal geen probleem – tot de dag erna een epistel van 1000 woorden mijn inbox siert over waarom het ongepast is dat zij bij mij logeren. Let wel, ze is bereid een compromis te sluiten en laat gasten toe als ze tien dollar per nacht betalen; tien dollar om in mijn eigen fucking kamer te kunnen slapen, ça va ze.

Het ergste is dat ik er niks tegen durfde te doen. Ik was te terrified om iets terug te zeggen tegen haar. Toen zij zei dat mijn vriendinnen maar half welkom waren, ben ik naar beneden gegaan om onze brunch te maken zodat ze misschien zou kalmeren. De brunch was een fantastisch succes; ik heb maar twee keer onder mijn kloten gekregen. De eieren die ik gekookt had, waren van kippen die met 10 000 per hectare moeten samenleven, terwijl zij eieren eet van 1000 kippen per hectare. Toen ik zei dat ik koffie gemaakt had, moest ik specifiëren of ik warm of koud water in de waterkoker gedaan had; warm water had namelijk een andere consistentie, informeerde ze mij, en is daarom niet drinkbaar. Ik dacht bij mezelf HET IS FUCKING GEKOOKT WATER WA BOEIT DA NU EERLIJK en zei luidop: “Goed om te weten!”

Het werd mij echter een paar dagen later te veel toen ze mij vertelde dat het tijd was voor “deel 1 van mijn driewekelijkse clean”. Eerst moest ik gewoon poetsen wanneer het mijn beurt was, dan tweemaal na elkaar omdat mijn vriendinnen er geweest waren – logisch – en dan ineens drie keer. Ook had ze instructies achtergelaten over hoe ik exact moest poetsen. De dag erna ging ze dan een kleine tutorial geven over hoe de vloeren exact gepoetst moest worden. Dit is niet overdreven, noch verzonnen (al klinkt het compleet van de pot gerukt): ze wou graag tonen hoe de vloer gedweild moest worden en dan ons allemaal eens aan de beurt laten om te checken of we het goed deden. Ik heb nog nooit zo hard terug bij mijn moeder willen gaan wonen als toen. Na die berichten vond ik het tijd om te vertellen dat ik graag zou willen verhuizen want dat het toch niet werkte voor mij. Shit went down vanaf dat moment, maar echt.  

Het hele verhaal is bijna te onwerkelijk voor woorden. Ik had nooit een contract gekregen/getekend en nog maar een slordige 100 dollar voor de waarborg gegeven. Zij ontplofte onmiddellijk over hoe ondankbaar ik was en dat dit ongehoord was en dat ik nog vier weken huur moest overschrijven naar haar. Mind you, ik was van plan daar nog twee weekjes te wonen zodat ik een nieuwe kamer en zij een nieuwe huurder kon vinden, maar dat stuk had ze niet echt gelezen – iets wat ze daarna ook blatantly toegaf à la “I didn’t read your message.” Dan veranderde ze dat naar twee weken huur en benadrukte ze dat er absoluut geen sprake kon zijn van dat mijn vriendinnen bij mij zouden slapen. Toen ik zei dat als zij niet welkom waren, ik zou vertrekken, dreigde ze met de rechtbank. Het is honestly te lang en te belachelijk om het volledig te vertellen, maar laat ons zeggen dat ik weer volledige boeken ontvangen had en vier keer bijna voor de rechter gesleept was. Ik zei dat ik mijn advocaat zou raadplegen en ze liet me gerust – for real, ik ken hier een advocaat die mij wou helpen. Ik heb mij nog nooit zo een priviliged rich girl gevoeld als wanneer ik dat typte.

Een dag later kreeg ik opnieuw een bericht, laten we het voor het gemak “1000 Words On Why You Are A Terrible Person” noemen. Het was basically een opsomming van alles wat er mis is met mij – voor de nieuwsgierigen: impolite, inconsiderate, en de eerste housemate in 10 jaar “die deze crap pullt” – en ze zei dat ik gewoon mocht vertrekken. Ze ging misschien zelfs mijn 100 dollar nog teruggeven, mits aftrek van de cleaning fee omdat ik nooit gekuist had – één iemand kuist per week dus ik heb daar niet eens fucking lang genoeg gewoond tot het mijn beurt was om te kuisen, maar oké. 100 dollar is een kleine prijs om te betalen om haar nooit meer te moeten zien.  Ze was wel zo vriendelijk om voor te stellen mij MIJN EIGEN KAMER te verhuren voor 350 dollar per week als airbnb voor mij en de vriendinnen. Lief hé? Zo thoughtful! Ik wou haar heel graag melden waar ze dat voorstel kon steken, maar heb het maar niet gedaan.

Mijn favoriete berichten waren echter haar laatste – ja, ik weet het, er komt echt geen einde aan – toen ze zei dat ze mij misschien voor het gerecht ging slepen om de andere huisgenoot haar huur te betalen voor de tijd dat ik daar gewoond had. Ik had haar namelijk “zoveel emotionele schade berokkend.” Dat meisje zag mij fucking graag, maar volgens Cerberus dus blijkbaar niet. Daarna kreeg ik een laatste verzoek om te verhuizen wanneer de Chiller aanwezig was, omdat er anders misschien iets zou verdwijnen uit het huis en ze (drie keer raden) mij anders voor de rechter zou moeten slepen. Die noemt mij gewoon low-key een dief, zalig hé.

Alleszins, ik ben daar ondertussen weg. Een collega van mij heeft mij haar kamer bij haar mama aangeboden en heeft mij opgehaald met haar auto, blasting Bad Blood. We hebben al mijn shit opgeladen en naar haar ma gereden, waar ik nu woon met de Mama, de Broer, de Vriend en de Fransman. Stuk voor stuk geweldige mensen, die mij constant willen voeden, warm houden en blij maken. De Fransman heeft mij zelfs een lift gegeven naar het vliegveld IN ZIJN LOTUS HALLOOOO. Ondertussen zijn mijn vriendinnen ook aangekomen en logeren zij ook in ons opvangtehuis. Cerberus heeft niks meer van zich laten horen en hopelijk kunnen we dat zo houden. Voor ik vertrok, twijfelde ik wel even om nog een halfgevuld glas warm water in mijn kamer achter te laten. Ik heb het toch maar niet gedaan; ik had niet zoveel zin om nog een vijfde? zesde? keer voor de rechtbank te moeten verschijnen.

Comments

comments